بيانيه انتخاباتي" احيا"  

  هوشياري و قاطعيت در عين آرامش   

 عن امير المومنين عليه السلام في نهج البلاغه:"ان من صرحت له العبر عما بين يديه من المثلات حجزته التقوي عن التقحم الشبهات"
 

چند روزی بیش، به انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری نمانده است . به نظر مي رسد  با توجه به خصوصيات خاصي كه اين دوره از انتخابات  از حيث ايجاد التهاب اجتماعي و غيره آن پيدا كرده است   ذکر نکاتی چند ضروري است:1-هيچ يك از كانديداهاي موجود، تئوري و برنامه منسجم و مطلوبي را در ترازآرمانهاي انقلاب و گفتار امام خميني ارائه نکرده اند . مقصود از دو صفت "منسجم"و "مطلوب" ، معانی حد اقلی این دو واژه است . یعنی این معنا که  کاندیداهای محترم ،علاوه بر ملاحظات منطقی و واقع نگرانه ، سازو کارهای مشخص و روشنی را برای تحقق بخشیدن به مطلوبهای ارزشی ارائه کنند .  متاسفانه این مقصود، جامه عمل به خود نپوشیده است . به عنوان مثال هیج یک از کاندیداهای محترم، تئوري  خود در باره استثما ر و سازو کارهای  صورت بستن آن ، تئوری خود در باره استثمار و راهکارهای اعمال آن در میهنما ن ویا نظریه خود در باره امنیت  را  به نحوي كه که متناسب با آرمانهای انقلاب و مولفه های گفتار امام ( و نه برداشتهای گزینشی و استفاده های ابزاری از سخنان ایشان ) باشد،ارائه نکرده اند . وقتی نظریه ای در میان نیست , شگفت نیست که برنامه ای هم در میان نباشد .البته ، مقصود از برنامه ، برنامه ای در تراز آرمانهای انقلاب اسلامی و گفتار امام خمینی از یک سو و  متکی به پشتوانه نیرومند تئوریک و کارشناسی از جانب دیگر است! نه مشهورات  و مقبولاتی که بدون اندیشیدن بر لوازم ودقایشان و يا با رونویسی از بولتنها و نشریات سازمانهای جهانی و یا مدهای فکری ، و نیز وظایف روتین در دولتهای امروز ، به نام برنامه ارائه می شود .کاندیداهای محترم در شرایطی همگی خود را در خط امام معرفی می کنند که هیچ یک برنامه اي برای عملی ساختن سخن  محوری امام یعنی اسلام و هر سه رکن آن یعنی احکام , اخلاق و عقاید در جامعه عرضه نکرده اند2-کاندیداهای محترم ،سابقه وظرفیتی جز مدیریت اجرائی و سیاستمداری ندارند. این در حالی است که  تحول اساسی در حوزه سیاست آنگاه صورت خواهد گرفت که پیشاپيش ، تحولی متناسب با آن  در دو حوزه اجتماعی و فکری صو رت پذیرفته باشد و سپس در  عرصه سیاست  بازتاب یابد،  با این حال برای صورت پذیرفتن تحولی حداقلی در عرصه سیاست، این امکان وجود داشته و دارد که خارج از دایره بسته ای که برخی برای حاکمان جمهوری اسلامی تصور می کنند ،کاندیداهای مناسبتری در جمع کاندیداها  در اين دوره حاضر باشند ، اما متاسفانه فضاسازی های نا صواب و القاء اوصاف اغراق آمیز در مورد سابقه ولاحقه دو تن از کاندیداهای محترم یعنی آقایان موسوی و احمدی نژاد ، عدم انعطاف جناحهای سنتی سیاسی و بالاخره کم تحرکی نیروهای سیاسی مستقل مردمی و انفعال شخصیتهای علمی_فرهنگی، موجب شد تا شاهد وضعيت ناگوار كنوني باشيم. در انتخابات اين دوره نيز در عين مرزبندي هويتي با هر چهار كانديداي محترم ،بايد كانديدا يا كانديداهائي را از حوزه راي دادن خارج ساخت كه رياست جمهوري ايشان(من حيث المجموع) از بيشترين هزينه ها براي جامعه ، نظام و انقلاب برخوردار خواهد بود.3- خط امام (چه در صورت دهه شصتي آن و چه در قالب متكاملش)نه تنها در گفتارهای انتخاباتی موجود بلکه کلا" در فضای سیاسی کشور غائب است . مقصود از خط امام مجموعه ای از مولفه ها است که در پیوند با یکدیگر، گفتار سیاسی امام خمینی را شکل می دهند . طی ماه های اخیر ، برخی کاندیداهای محترم  و من جمله جناب آقاي موسوي ،به گونه ای از امام و  اندیشه او سخن گفته اند که گوئی چیزی جز مفهوم تحجر در بیانات و مکتوبات ایشان موجود نبوده است . حال آنکه التزام به خط امام التزام به تمامی مولفه های آن است . برخورد گزینشی و یک سویه با اندیشه و خط مشی امام اگر از همه کاندیداها شگفت انگیز باشد ، از کاندیدای محترمی  که بیش از همه از صداقت و اخلاق سخن می گویند شگفت انگیز تر است . البته هر فردی می تواند اندیشه و گفتار امام ، یا مولفه هائی از آن را نپسندد و پسند خود را نیز در چارچوب ضوابط در جامعه اظهار کند .اما آیا سخن گفتن از امام و خط او در عین مغفول گذاردن مولفه هائی از سیره سیاسی امام ، برخوردی صادقانه است ؟ آیا امام در طول حیات سیاسی خود و به خصوص در 10 ساله رهبری نظام ، تنها از تحجر سخن گفته بودو نسبت به آن حساسیت نشان می داد ؟آیا این امام نبود که بارها و بارها نسبت به اجرای احکام اسلام تاکید کرده و حساسیت نشان داده بود ؟آیا همو نبود که فی المثل در جریان تعریض جبهه ملی به لایحه قصاص به سختی علیه ایشان موضع گرفت و حتی سخن از قرب ایشان به  ارتداد گفت ؟آیا یک شخصیت خط امامی نباید بهره ای از حساسیت امام ، نسبت به اجرای احکام الهی و ضدیت هائی که از سوی پاره ای از روشنفکران و سیاستمداران علیه آن صورت می پذیرد ، به خرج دهد؟ آیا این امام نبود که علیه سلمان رشدی آنچنان که همه می دانیم موضع گرفت ، آیا امام نبود که در اواخر عمر شریف خود ، علیه فردی که اسائه ادبی غیر مستقیم را به ساحت حضرت زهرا(س) موضع گرفت؟آيا اين امام نبود كه بارها و بارها در مورد التقاط و انحراف فكري حساسيت به خرج داد و اعلان موضع كرد؟ آيا به راستي امام نبود كه حتي پيش از حركت انقلاب فرهنگي از دانشجويان مسلمان خواست كه دانشگاهها را در تراز فرهنگ اسلامي متحول كنند ،آيا همو بارها عليه فرهنگ استعماري و غربزده موضع نگرفت؟آيا امام از ابتدا تا به انتهاي نهضت مقدس خود نظام  جهاني سلطه را به چالش نكشيد و با ملل ستمديده اظهار پيوند نكرد؟ بلي ! امام اين كارها را بخردانه؛ مشروع ، اخلاقي و منضبط صورت مي داد و اتفاقا" مطالبه ما از داعيه داران خط امام ( ومن جمله جناب آقاي موسوي)مطالبه اي توامان است. يعني هم آن حساسيتها و دغدغه ها را در گفتار و خط مشي خود بروز دهند و هم به مناسب بودن  شيوه ها توجه نشان دهند. آري امام عليه تحجر و ارتجاع موضع داشت  اما اين موضع در كنار انبوهي از مواضع ديگر بود كه فوقا" به آنها اشاره كرديم ما از دیگران انتظار نداریم که عین تعابير امام موضع بگیرند اماسخن بر سر اصل حساسیت و دغدغه ها است كه  بايد در گفتار و كردار يك شخصيت خط امامي بروز داشته باشد.( چرا كه شرط صدق كلام ايشان اين است) البته بهانه ای هم این روزها باب شده به این صورت که براي توجيه  مغفول گذاردن این حساسیت ها    متوسل به  نا رسائيها در عملکرد و سنخ گفتاراستاد مصباح و امثال ایشان میشوند  . در این صورت باید گفت شما این حساسیتها را در خط مشی خود بروز دهید  ولو به گونه اي متفاوت  از استاد مصباح ! اما مشکل این جااست که اصل این دغدغه ها و حساسیتها در خط مشی داعيه داران   اين روزهاغائب است.    4    -تصور ابتدائي ما اين بود كه راه جناب آقاي خاتمي توسط برخي از كانديداهاي محترم و مشخصا" آقاي موسوي در حال پيموده شدن است .  اقدامات يا تعللهائي هم    از جانب ما  از سر اصلاحگري  صورت پذيرفت كه متاسفانه نه تنها بي فايده بود  بلكه  موجب اتلاف وقت و عدم روشنگري به هنگام شد.   متاسفانه هر چه پيش تر آمديم ، اين بيم، شدت گرفته است كه مبادا وضع از آنچه تصور ميشود هم وخيمتر باشد . در هيچ يك از ادوار انتخابات رياست جمهوري تا بدين حد شاهد شقاق و رودر روئي نيروهاي اجتماعي و حاد شدن تقابل آنها با يكديگر نبوده ايم .  در هيچ دوره اي از انتخابات حتي در دوم خرداد 76 و انتخاباتهاي بعد از آن تقابل هواداران نامزدها بدين صورت كه اين روزها و شبها در تهران و برخي ديگر از شهرها شاهديم خصمانه و ويرانگر نبوده است.  نمي خواهيم سهم طرف مقابل را انكار كنيم اما به نظر مي رسد كه سهم بيشتر از آن سنخ گفتار ، پيامهاي القائي به جامعه و سياستهاي انتخاباتي كانديداهاي مورد حمايت گروه هاي اصلاح طلب و مشخصا" جناب آقاي مهندس موسوي است . ايشان در طول فعاليتهاي انتخاباتي خود ، از يك سو بيش از حد و به گونه اي غير عادلانه  نوك تيز حملات خود را عليه دولت فعلي گرفتند و نيروي اجتماعي هوادار آنرا عليه خود تحريك كردند و به موضع تقابل تام و تمام انداختند ( در صورتي كه در مراحل اوليه فعاليتهاي انتخاباتي  ايشان مرزبندي بسيار ضغيفي ميان ايشان با نيروي اجتماعي هوادار دولت موجود بود). سخن راني هاي يك سويه و ناهمدلانه جناب موسوي با لايه اجتماعي مذهبي و انقلابي در دانشگاها نيز در اين زمينه  مزيد بر علت شد ( وضعيتي كه تابدين صورت حاد در گفتار جناب آقاي خاتمي هم موجود نبود).از جانب ديگرپمپاژ  ايده هاي نسنجيده ، سطحي و غير علمي به عرصه اجتماعي همچون آنچه در طرح موضوع گشت ارشاد از ايشان شاهد بوديم ، شاخكهاي برخي لايه هاي اجتماعي خاص (كه كمترين پيوندها را با سبك زندگي اسلامي و انقلابي دارند ) حساس كرده و آنها را به شكل انفجاري ( و نه تدريجي ومعقول) به ميدان سياست آورد.سياسي شدن بيش از   حد، حباب گون ، مصنوعي، تهييجي، احساسي و انفجاري، آسيبي است كه صرفاً در مورد يك انتخابات خاص آسيب زا نيست بلكه ثبات و نظم حداقلي  جامعه را سست مي‌كند و ظرفيتهاي از هم گسيختگي اجتماعي را افزايش مي دهد . گو اينكه فضا را براي سربازگيري اغيار نيز فراهم خواهد ساخت.  12 سال پيش شاهد بوديم كه گفتار جناب آقاي خاتمي كه تا بدين حد  نسجيده نبود انبوهي از نيروي اجتماعي و به خصوص جوانان را به يك باره سياسي كرد اما آن بزرگوار، نه تنها نتوانست از قبل سياسي كردن انفجاري جوانان   و رويكرد جذبي خاص خود، ظرفيتهاي ثبات را در نظام افزايش دهد بلكه ظرفيتهاي فروپاشي را نيز در واپسين فرازها از دوران رياست جمهوري خود به نحو ناخواسته فزوني بخشيده بود . علاوه بر اينكه به خلاف نيت خير ايشان الگوئي كه ايشان از حيث تعامل با جوانان عرضه كردنه تنها نتوانست مخاطبين  را ديني تر و عقلاني تر كند بلكه نهايت  كار انجمنهاي اسلامي شاهد اين مدعا است كه از حيث تربيت هم رويكرد ايشان ،رويكردي موفق نبود. آسيبي كه آنروزها از قبل بسيج انفجاري توده، نصيب جامعه، نظام و حتي شخص آقاي خاتمي شد اين بود كه ايشان بخش وسيعي از توده غير سياسي را به ميدان سياست آورد، حال آنكه  نه ظرفيت سازماني كنترل ايشان را داشت و نه از  توانايي گفتاري هدايت آنها در چارچوب انقلاب برخوردار بود .اين همه، عيوب گفتار جناب خاتمي بود اما  گفتار جناب آقاي موسوي در دو حوزه سياست داخلي و فرهنگ  ناسنجيده‌تر و غير مسئولانه تر از   گفتار آقاي خاتمي در دوم خرداد 76 تنظيم شده است . در اين زمينه نيت خير ايشا ن  هم جبران كننده پيامدهاي ناگزير گفتار نخواهد بود . كما اينكه در مورد آقاي خاتمي نبود.بخشي از مشكل در مورد آقاي موسوي ،پديده سياسي – فرهنگي نامطلوبي است كه با بهره بردن از زمينه‌هايي در گفتار شخص آقاي موسوي   ،حول ايشان شكل گرفته و بخشي ديگر از  مشكل، ناظر به  گفتار شخص  جناب آقاي موسوي است  كه به گونه اي  نسنجيده، غير  مسئولانه و مهمتر از همه،  غير ‌مكتبي تنظيم شده است. ذيلاً به برخي از شواهد اين مدعا اشاره مي‌كنيم:الف- استفاده از ابزارهاي پرريسك براي نيل به اهداف:مسئله كردن برخي موضوعات همچون گشت ارشاد گرچه به هر تقدير يك ظرفيت اجتماعي را آزاد كرده و ممد هدف ايشان خواهد بود، اما ناتواني در ارائه ي گفتار مكتبي در تراز انقلاب، اين ظرفيت را  خوراك اغيار خواهد ساخت و ظرفيت آشوب  را در جامعه افزايش مي‌دهد.ايشان براي راي آوردن مي توانستند يك لايه مركزي را با شعارهاي اسلامي و انقلابي مورد خطاب قرار دهند و در لايه هاي بعدي به مسائل  اقتصادي البته به نحو منصفانه بپردازند .ب- طرح ايده‌هايي كه مرز روشني با ايده‌هاي سكولار ندارند:از اين قبيل ايده ها مي توان از  طرح فرهنگ غير دولتي از جانب آقاي موسوي ياد كرد . نياز به ذكر نيست كه حتي دولتهاي سكولار نيز داراي كار ويژه‌هاي آشكار توليد هنجارند و  در اين صورت ، سخن گفتن از  فرهنگ غير دولتي در يك حكومت مسلكي همچون جمهوري اسلامي ، عجيب جلوه مي كند..همچنين از  طرح ناصواب" اجتناب از تفكيك خود و ديگري" مي توان ياد كرد  كه علاوه بر اين كه در تحليلي خوشبينانه نشان دهنده ساده انگاري واقعيت هاي ناگزير زندگي اجتماعي و سياسي است ، در تباين با سياست ورزي مكتبي ارزيابي مي شودكه به ناگزير " خود و ديگري ساز "است( بگذريم از آنكه اين تفكيك، لازمه هر مسلك و نظام سياسي ولو ليبرال مي باشد) . آنچه مي توان از آن سخن گفت  چگونگي برخورد با ديگري است ! نه كنار گذاردن اصل اين تفكيك! اجتناب از اين تفكيك، در صورتيكه در قالب توصيه‌اي به حكومت اسلامي  صوتبندي شود معنايي جز توصيه حكومت اسلامي به يكي از لوازم  سكولار شدن (ودر تحليلي خوشبينانه)براي تضمين بقاي خود ندارد.توضيحاً اين كه  اين توصيه، چند ماه پيش در قالب يادداشتي در سايت كلمه به قلم يكي از اعضاء حلقه اول پيرامون جناب آقاي موسوي،  به صورت غير مستقيم صورتبندي شده بود. نويسنده آن يادداشت، با تحذير دادن جمهوري اسلامي نسبت به سرنوشت حكومت صفويه (كه با رسميت بخشيدن به مذهب -احيا)خودي و ديگري مي‌ساخت، الگوي نادرشاهي را جلوي راه جمهوري اسلامي گذارده بوده كه (با صرفنظر از مذهب رسمي -احيا)توانست يك امپراتوري ،تشكيل دهد.ج- برخي ديگر از ايده‌هاي  جناب آقاي موسوي، نماينده بي عنايتي ايشان  به ادله تشكيل حكومت اسلامي است. در مورد برخي معضلات فرهنگي آقاي موسوي نصيحت يك پدر بزرگ  را مؤثرتر  از ابزارهاي جابره و زاجره حكومتي شمرده‌اند.اما ايشان عنايت نفرموده اند كه اگر قرار بود صرفاً به ظرفيتهاي سنتي براي تحكيم احكام، اخلاق و عقايد اسلامي در جامعه اكتفا شود، اساساً چه نيازي به تشكيل حكومت بود. مگر امام و ديگر بزرگان در بحث از ولايت فقيه ضرورت وجود متولي براي  اقامه حدود را از دلايل تشكيل حكومت  اسلامي در عصر غيبت نشمرده‌اند ؟.اگر فلان ابزار حكومتي ناكارآمد بوده باشد دليل بر اين نيست كه   از نقش حكومت در  به سازي فرهنگي و ضرورت ارائه برنامه در اين زمينه غفلت  شود .وانگهي توجه دادن حكومت به كارگشا بودن  نصيحت پدربزرگها در حل معضلات فرهنگي ، خبر از بي اعتنايي به تحولات اجتماعي، پيچدگي جامعه امروز و ميزان تأثير نهاد خانواده بر فرزندان اين زمانه  مي دهد .د- مشروعيت بخشيدن نا خواسته به ناهنجاريها:با تخفيف و تنازل مي شد از جناب آقاي مهندس موسوي پذيرفت كه برخورد با برخي ضد ارزشها در جامعه رادر حد توان خود نبينند و اساسا" متعرض آنها نشوند. مثلا" مي توانستند نفيا" و اثباتا" متعرض بحث حجاب نشوند اما ايشان اين چنين نكردند و به گونه اي يك سويه به اين مسئله پرداختندو  ازقبل اين پرداختن يك سويه ،فضائي پديد آمد كه عاملين  برخي ضد ارزشها گمان برند كه چندان هم كار نادرستي انجام نمي دهند و مرتكب منكري نمي شوند .برخي اظهارات نامناسب از سوي همسر جناب آقاي موسوي در مورد مسائل زنان به خصوص تجليل اغراق آميز و غير مسئولانه از برنده ايراني جايزه صلح نوبل از اين پيامد سوء برخوردار بوده وهست كه رويكرد خاص برنده مزبور و نحوه رفتار ايشان در كشف حجاب و برتري دادن به قوانين بشري برقوانين الهي، نزدجوانان كم اطلاع مشروع و به هنجار انگاشته شود. ايشان در اين زمينه هم مي توانستند  نفيا" و اثباتا" متعرض شخصيت ياد شده ( يعني برنده جايزه مزبور) نشوند  ، اما پرداختن اين چنيني به نامبرده؛ در راستاي كوشش برخي، براي شخصيت سازيهاي كاذب براي جامعه ما قرار مي گيرد.ه-مسئله كردن شبهه مسئله ها: مقصود از شبهه مسئله ها، موضوعاتي است كه اساسا" مسئله نيستند و صرفا" در مورد آنها "توهم مسئله بودن" مي شود يا آنكه خود،" مسئله "نيستند ، بلكه نتيجه يا لازمه موضوعاتي ديگرند كه في الواقع آنها، " مسئله" اند اما مورد غفلت قرار گر فته اند.به عنوان نمونه مي توان از تاكيد مفرط و سطحي بر موضوع دانشجويان ستاره دار يا طرح مسئله گشت ارشاد يا تلويزيون خصوصي يا تحذير و اعتراض نسبت به عدم تعدي به حوزه خصوصي افراد  يا  نقد شيوه سركوب گرانه در مورد حجاب از سوي همسر جناب آقاي موسوي  ياد كرد .اين همه ،نشان دهنده اين است كه  تحليلي  واقع بينانه، منصفانه ،همه جانبه نگر و مكتبي  از آشفتگيهاي سياسي-فرهنگي  موجود ،مبناي گفتار  جناب آقاي موسوي قرار نگرفته است  و-بي عنايتي به مسائل واقعي: در اين زمينه مي توان به مسئله استضعاف اشاره كرد . استضعاف در بافت معنائي قرآني، مفهومي  پر مايه و چند جانبه است كه "فرودستي نابه حق از حيث منزلت "را نيز در بر مي گيرد ( و لذا بانوي عفيفه و محجبه اي كه در يك محيط اجتماعي به جهت" التزام "خود تحقير مي شود مصداق بين مستضعف است)    در اين صورت، كانديدائي كه به مسئله استضعاف توجه دارد بايد به اين فرودستي هاي نا به حق در   عرصه اجتماعي بي توجه نباشد.( يا حداقل به آنها نيز توجه كندنه اينكه محور  گفتار خود را به صورت يك جانبه بردغدغه هاي طرف مقابل گذارد) .باز هم در اين زمينه مي توان ازبي توجهي به ابعاد فرهنگي سر مايه داري و حتي در پيش گرفتن خط مشي اي ياد كرد كه تقويت كننده ابعاد فرهنگي سرمايه داري است . جناب آقاي مهندس موسوي چند بار ( كه البته نسبت به ديگر نقاط تاكيد ايشان اقلي است )در تقبيح جامعه سوداگر  سخن گفته اند . حال سوال اين جا است كه آيا جامعه سوداگر از فرهنگ، سبك زندگي ، و پايگاه اجتماعي متناسب با خود برخوردار نيست؟ و آيا ايشان  با آنها در گير شده اند يا نا خواسته با آنها  پيوند خورده اند؟ در حوزه اقتصاد نيز  در بحث از شرايط منجر به استضعاف، مسئله " ساختاراستثماري" در گفتار جناب آقاي موسوي  مغفول بوده و ظاهرا"به  مشهوراتي از قبيل خصوصي سازي تمكين كرده اند . ز- در نقد نارسائيهادر عملكرد دولت فعلي و طرز رفتار دولت مردان، منصفانه برخورد نشده و تصوير ي يك جانبه و معوج به مخاطبين ارائه مي شود. ما خود از دير باز از منتقدين دولت فعلي بوده وسنخ گفتار رئيس فعلي دولت رادر ايام انتخابات محل نقد ومناقشه مي دانيم.با اين حال عادلانه نيست  كه خلاف گوئي و بي ضابطگي و بي صداقتي و ساختار شكني به نحو غير منصفانه در دولت فعلي متمركز شود.  تو گو ئي كاخ رفيع اخلاق تا پيش از اين به دست با كفايت برخي در جامعه ما قد برافراشته بود و اين دولت  است كه كمر به هدم آن گمارده است. خير !  حريم اخلاق در جامعه ما قبلا" و فعلا" كما بيش با تعدي هائي  مواجه بوده است در اين زمينه هم احساسي و يك سويه نبايد برخورد كرد .و اين تعدي هاي ضد اخلاقي را بايد از همه جوانب در نظر گرفت. به خصوص آنكه بخش بزرگي از اين تعدي غير دولتي است واز فرهنگ عمومي جامعه برمي خيزد . گروهاي مخالف نظام از ملي - مذهبي گرفته تا غير آن نقش پر رنگي دراين قبيل تعدي ها داشته اند باز هم تاكيد مي كنيم كه سخن بر سر ناديده گرفتن تعديهاي دولتي نيست بلكه مقصود،  التزام به همه جانبه نگري و انصاف است .خوشبختانه حافظه تاريخي ما هنوز از كار نيافتاده است بازي با آمار( به خصوص در زمان جناب آقاي هاشمي رفسنجاني)، برخي  پنهان كاري هاي نا به جا ،  و بي ضابطگي  ها و بي صداقتي ها  در گذشته ( كه البته در مورد آنها هم نبايد اغراق و بي انصافي كرد)هنوز در يادها است . به خصوص در ستمديدگي انسانهائي متدين وانقلابي و شريف ، گروهي از آنها كه امروز از اخلاق سخن ميگويند ، در گذشته، عملكرد مناسبي نداشتند. از اين رو ،  ريشه برخي از نل بهنجاريهاي موجود را بايد در گذشته هم جست. وانگهي ،آيا مي توان بسياري از خلاف ها را از موتلفين امروزخود  ناديده گرفت و در مورد طرف مقابل فرياد برآورد ؟آيا مي توان رقيب انتخاباتي را بي ادب خواند اما خود در مقابل طرف مقابل گفت :"دولت كف بين ورمال نمي خواهيم"؟5- در  نهمين دوره از انتخابات رياست جمهوري، دوستاني چند،  افراط كردند و تمام قدبه دفاع از آقاي احمدي نژاد برخاستند اما چند ماهي بعد ، هم ايشان   از در مخالفت در آمدند عنوان"نقد درون گفتماني" را در گفتار سياسي خود محوريت بخشيدند.ما همان ايام نيز با آن افراط مخالف بوديم و از ريا ست جمهوري آقاي احمدي نژاد طرفداري نمي كرديم.از اين دوستان انتظار بود كه در انتخابات دهم سنجيده‌تر و همه جانبه‌تر عمل كند و از جانب افراط به جانب تفريط نلغزند و به مسئوليت روشنفكرانه خود عمل كنند اما افسوس كه چنين نشد.6-در مورد اهميت و ميزان تأثيرگذاري انتخابات در تحولات سياسي فرهنگي يك جامعه و مشخصاً جامعه ما در مقطع كنوني نبايد اغراق كرد. اغراق در اين زمينه موجب مي‌شود كه از نارسائيها و عيوبي كه خاص يك جناح ، گروه ، شخص و  جناح نيست وتقريباً در تمامي گروهها و جناحهاي ديگر مشهود است غافل شويم علاوه بر اين كه وظيفه اصلي خود كه" كارفكري "،" سازمان دهي اجتماعي" و "خيز برداشتن براي تحولي مؤثر و اصولي و در تراز آرمانهاي انقلاب در عرصه سياسي" است را از ياد ببريم و در دام منازعات مقطعي و زود گذر بيافتيم يا با نقد يكي از طرفين منازعه در تور طرف ديگر گرفتار آئيم .نقد يك شخص يا گروه در يك چالش مقطعي سياسي از جانب ما از منظر شخص يا گروه مقابل با وي  نيست.از  ديگر آفات اغراق در اهميت انتخابات و اصالت بخشيدن  به آن (و آنرا فرع چالشي بنيادي تر نديدن) اين است كه هويت ما به عوض سامان يافتن حول اصول و ارزشها ،در قالب هويتهاي  انتخاباتي  و حول يك كانديدا يا جناح شكل بگيرد آري! مي‌توان  در يك چالش مقطعي تفوق پيدا كردن يك شخص يا گروه را به طور نسبي و از حيث كم بودن هزينه هاي آن براي جامعه، انقلاب و نظام مطلوب دانست اما هويت خود را نبايد با محوريت بخشيدن به آن شخص يا گروه سامان داد.چهارمين عيب اغراق در اهميت انتخابات، فشل شدن نيروهاي مستقل معتقد به انقلاب در فرداي پس از انتخابات است. ما  هويت خود را با  يك سلسله اصول و ارزشها تعريف كرده ايم هيچ يك از چهار گفتار در گير در انتخابات را تجسم بخش اصول و ارزشهاي يادشده نمي دانيم، اما  مي كوشيم تا با راي دادن به كانديدائي كه  گفتار ، خط مشي و جريان  اوكمتر براي جامعه،انقلاب و نظام هزينه زا،هنجار شكن ، تنش زا و آشوب آفرين است  . انتخابات را به نتيجه اي مطلوب سوق دهيم. با اين حال بر خلاف برخي، وارد بازي مرگ و زندگي نشده ايم.  هر يك از كانديداها كه پيروز شود تكليف ما همچنان تقويت فكري و معنوي خود ، سازمان دهي اجتماعي و پيگيري آرمانهاي انقلاب و خط امام در عرصه سياسي است. اغراق نكردن در مورد يك منازعه مقطعي و يا بزرگ نمايي نكردن اختلاف جناحها به اين معنا نيست كه به منازعه مقطعي بي اعتنا باشيم. ترديدي نيست كه در چالش انتخاباتي موجود ما با يك مشكل اصلي روبروئيم و يك مشكل فرعي ! مشكل اصلي مجموعه‌اي از ايده هاي سطحي سنجيده، غير مسئولانه غير علمي، عوام پسند و مطابق با ذوق زمانه است كه خط مشي اي غير عقلاني و تهييجي را درعرصه اجتماعي پيشه كرده و مخاطبين بسيج شده آن در حيطه اجتماعي از بيشترين ميزان تمايلات گريز از مركز نسبت به  مخاطبين ديگران  برخوردارند . مشكل اصلي پديده اي است كه اين روزها به   اسم اصلاحات يا گفتمان مستقل عرضه مي‌شود و مسائل واقعي انقلاب و جامعه را مغفول مي‌گذارد و توده وسيعي از اجتماع را آماج آسيبهاي فرهنگي و سياسي خود مي‌سازد .مشكل فرعي اما  از جانب ديگراني است  كه رفتارهاي ناسنجيده و شيوه‌هاي غير اخلاقي در مقام دفاع از انقلاب در كارنامه داند . با اين حال ، مستقيماً داعيه تفكر و روشنفكري ندارد كه بخواهيم از اصيل و غير اصيل و آسيب مند و نا آسيب مند بودن آن سخن گوئيم و حداقل سرعت ، گستره و عمق تنش زائي و ارزش زدائي ايشان همچون ديگران نيست. واضح است كه مشكل فرعي نيز به هر تقدير مشكل است، اما وظيفه عاجل نيروي اجتماعي مستقل و طرفدار انقلاب عجالتاً حل مشكل اصلي انقلاب و جامعه است. با توجه به اين توضيح و آنچه در بندهاي 4و 5 اين بيانيه آمد  ما به جناب آقاي مهندس موسوي راي نخواهيم داد واميدواريم ايشان و جناب آقاي كروبي در جايگاههائي ديگر به انقلاب و ميهن عزيزمان  خدمت كنند.گرچه تمام تلاش  خود را براي اينكه نتيجه  انتخابات به مطلوب ترين شكل ممكن سوق يابد به خرج خواهيم داد.  اما نتيجه انتخابات، تأثير سرنوشت سازي در تكليف محوري ما  ،يعني تحكيم و تدقيق مرزهاي  عقيدتي، ظرفيت سازي اجتماعي و چالش جدي فكري با مشكل اصلي جامعه و انقلاب ( چه حاملان آن پيروز انتخابات باشند و چه  نه )نخواهد گذاشت. از اين رو اين مقطع  را با آرامش و متانت تمام  و البته  با هوشياري و قاطعيت طي خواهيم كرد . "ان الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا تتنزل علیهم الملائکه الا تخافوا ولا تحزنوا وابشروا بالجنه التی کنتم توعدون "(سوره فصلت آيه شريفه 30)